.

Het verdriet van de VOC

21/09/2005

.

De VOC heeft heel veel invloed op de ontwikkeling van ons land gehad. Naast rijkdom en nieuwe producten bracht het ook veel verdriet. Veel Nederlanders vertrokken met de VOC om geld te verdienen of om elders een nieuw bestaan op te bouwen. Soms kwam het niet zover en overleed iemand tijdens de zware tocht. Zo kregen ook de kinderen en de klein kinderen van Abram Jacobszn van der Lee met de VOC te maken. Abram Jacobszn van der Lee werd geboren rond 1641 en huwde met Eva Willemsdr. Eva Willemsdr overleed 67 jaar later in oktober 1708 in Delfshaven en ze werd aldaar op 27 oktober 1708 begraven. Abram Jacobzn van der Lee was van beroep timmerman. Ze kregen samen in elk geval een zoon, Willem Abramse van der Lee en een kleinkind, Neeltje Willemsdr van der Lee.Willem Abramse van der Lee huwde op 17 april 1689 in Delfshaven met Neeltje Cornelisdr Denis. Willem Abramse van der Lee vertrok met de VOC naar Oost Indië. Op 11 oktober 1698 werd het voor de familie duidelijk dat hij in Oost Indië was overleden. De VOC betaalt uiteindelijk een bedrag aan maandgelden van 427 gulden uit. Neeltje Cornelisdr Denis kon daar haar schulden mee betalen. Het geluk en het geld werd helaas niet gevonden en het gezin werd gebroken. Hun dochter Neeltje Willemsdr was 7 jaar jong toen haar vader Willem Abramse van der Lee overleed. Neeltje Cornelisdr Denis hertrouwde een jaar later op 14 augustus 1699 in Delfshaven met Jacob Antonisse Rodrigo. Op 3 juni 1700 overleed Neeltje Cornelisdr Denis. Kort daarna op 24 juni 1700 wordt er een inventaris opgesteld van de inboedel. De ouders van Neeltje Willemsdr van der Lee, inmiddels 9 jaar oud, waren overleden. Er zijn redelijk wat schulden die aan verschillende mensen betaalt moeten worden, waaronder haar opa Abram Jacobszn van der Lee en Jan Maertensz van 't Hoff,.Toen Neeltje Willemsdr van der Lee, 27 jaar oud was huwde ze op 14 augustus 1718 in Delfshaven met Jacob Cornelisse Zeijn (‘t Zijn). Twee jaar later verschijnt ze op 17 december 1720 in Rotterdam bij de notaris om een verklaring af te leggen over het gedrag van Adriane Jacobsdr Vermeulen. Ze is de vrouw van Jacob Pieterszn van ‘t Hoff die in Oost Indië verblijft. Neeltje Willemsdr van der Lee verklaart over Adriane Jacobsdr Vermeulen: “…een zich goed gedragend persoon, die tijdens het verblijf van haar man in Oost Indië voor zich en het kind van haar en haar man op een eerlijke manier de kost heeft verdiend en verdient.” Met het VOC geluk ging deze Van der Lee familie dus niet zo goed.


.

Apothecaris Cornelis Cornelis van der Lee

10/08/2005

.

Cornelis Cornelisz van Lee (timmerman) huwde op 6 januari 1616 in Leiden met Marytgen Cornelis van de Haes. Op 11 januari 1645 koopt hij een stuk grond in de Nesse polder.  Barent Grapenitz, pedel van de Leidse Universiteit, met procuratie van Clement van Baersdorp, raad van de Staten van Holland en Pauwels van Swanenburg, schepen van Leiden, voor zichzelf en opkomend voor Johan Bevelichoven, raad en pensionaris van Leiden, als executeurs van het testament van Jacob van Brouckhoven, burgemeester van Leiden, verkoopt Cornelis Cornelisz van der Lee, 5 morgen 60 roeden land in de Nesse polder van Alphen. De Nesse polder verkoopt Cornelis Cornelis van der Lee een jaar later op 6 april 1646 weer aan Claes Claesz Vranck, wonend te Oudshoorn. Het ging om iets meer land dan hij in 1645 had aangekocht. Hij verkoopt namelijk 5 morgen 63 roeden hooiland in de Nesse. Het stuk land werd van de hand gedaan voor een bedrag van 1650 gulden. Zeer waarschijnlijk zijn Cornelis Cornelis van der Lee en Marytgen Cornelis de Haes de ouders van Cornelis Cornelis van der Lee, apothecaris in Rotterdam.

Cornelis Cornelis van der Lee, oefende het beroep uit van apothecaris in Rotterdam en behoorde tot het gilde van apothekers. De illustratie uit de 17e eeuw laat een apotheek zien in Rotterdam. Cornelis Cornelis van der Lee was zoon van Cornelis Cornelis van der Lee. Zijn vader woonde in Leiden en overleed in 1655 in Leiden. Cornelis Cornelis van der Lee, apothecaris trouwt op 20 mei 1647 in Rotterdam met huwelijksvoorwaarden met Catharina Dircx. Catharina Dircx was dochter van de houtkoper Dirck Mees en Elisabeth Crijnen Vermeer (van der Meer). Mogelijk hadden Cornelis Cornelis van der lee uit Leiden en Dirck Mees een zakelijke relatie.
Op de vijfde dag van het jaar 1651 gaat Cornelis Cornelis van der Lee, boos naar Martinus Cliernus en notaris en procureur in Dordrecht. Cornelis Cornelis van der Lee vraagt Martinus Cliernus om de zoon van de overleden Harman Tielmansz voor het gerecht van Dordrecht te slepen. De jonge was door zijn moeder aan de apothecaris verhuurd voor twee jaar, waarvoor hij 150 gulden per jaar zou ontvangen. Maar na 3 dagen vertrok de jonge. Cornelis Cornelis van der Lee zegt dat hij veel schade heeft opgelopen. Cornelis Cornelis van der Lee had in elk geval een broer, Wilhelmus van der Lee, doctor in de medicijnen en hij woonde in Leiden. Wilhelmus van der Lee was gehuwd op 26 mei 1655 in Leiden  met Anna van Beurderen uit Schiedam. Op 26 februari 1657 maakt Anna van Beurderen, inmiddels wonend in Den Haag een testament waarbij ze haar enige dochter als erfgenaam benoemd. Wilhelmus van der Lee is dan reeds overleden.

Cornelis Cornelis van der Lee en Catharina Dircx en krijgen in Rotterdam vijf kinderen, waarvan er drie doodgeboren worden. Op 17 december 1650 werd Lijsbeth van der Lee geboren, op 27 november 1653 werd Corneli(j)s van der Lee geboren. De andere doodgeboren kinderen werden geboren op 22 maart 1648; 06 november 1650; 19 januari 1653, geen van hen kreeg een voornaam. Catharina Dircx, huisvrouw van Cornelis van der Lee, werd begraven op 12 april 1654 in Rotterdam. Uit hun huwelijksvoorwaarden leren we dat ze beide hun goederen in brachten. De goederen van de bruidegom werden begroot op 2000 gulden en de goederen van de bruid werden begroot op 5000 gulden. Als er geen kinderen zijn bij overlijden van een van hen, dan krijgt de overlevende 1000 gulden uit de nalatenschap van de overledenen en gaat de rest naar de familie van de overledenen. Vlak voor haar overlijden benoemd ze Cornelis Cornelis van der Lee tot erfgenaam.
Cornelis Cornelis van der Lee huwde acht maanden later op 15 december 1654 in Rotterdam met Diewertjen van Driel. Diewertjen van Driel dochter van Reijnier van Driel (van beroep kapitein) en Aeltge Harmansdr van der Vult, wonende in de Hoogstraat te Rotterdam. Diewertjen van Driel was reeds eerder gehuwd geweest met Simon Pesser (Simon Pietersen) waaruit een kind werd geboren. Diewertje Reijniersdr van Driel machtigt een kleine tien jaar later op 24 mei 1663 in Rotterdam Ulderick van Soelen, advocaat en Harman Cock, haar neef, om met of zonder haar man, direct na haar overlijden de boedel te verzegelen en staat en inventaris op te maken van de goederen die zij en haar man bezeten hebben, en haar begrafenis te regelen. De akte is opgemaakt in de Hoogstraat in het huis De Drye Fluwelen. Omdat Diewertjen Reijniersdr van Driel toch bij de notaris was verklaard ze dat op deze zelfde dag dat ze van haar ouders 11.000 gulden heeft ontvangen in geld en waardepapieren en 348 gulden aan kleding en geld. Ze wil deze verklaring gebruiken tegen eventuele claims van anderen. Op 28 januari 1664 te Rotterdam werd Cornelis Cornelis van der Lee verzocht bij de advocaat te verschijnen. Niet omdat Diewertje van Driel is overleden, maar omdat haar beide ouders zijn overleden. Cornelis Cornelis van der Lee moet nu direct het huis verhuren aan de zuidzijde van de Hoogstraat, genaamd de Drije Flueelen. De opbrengst is voor hen die daar recht op hebben. Wat wel duidelijk is is dat hij er haast mee moest maken, anders werd hij aansprakelijk gesteld voor de huurderving. De waarde van de huur moest worden bepaald door twee personen. Diewertjen van Driel overleed in januari 1665 en ze werd op 18 januari 1665 in Rotterdam begraven. Uit dit huwelijk met Cornelis Cornelis van der Lee werden geen kinderen geboren.

Cornelis Cornelis van der Lee vertork voor een korte periode naar Leiden en wonende aan de houtmarkt in Leiden . Hij trouwt ongeveer een jaar later op 27 april 1666 in Rotterdam met Rebecca Zebedeus. Rebecca Zebedeus was een jaar eerder gehuwd met Jacob Dircse van der Schope en daarvoor met Isaak Versluijs.

.

Zeven generaties lang "Simon van der Lee"

15/07/2005

.

De werktitel voor dit artikel was heel anders dan de huidige titel. De oorspronkelijke titel "Het heen en weer van Simon van der Lee" had betrekking op Simon van der Lee. We hadden in het archief in Rotterdam gevonden dat Simon van der Lee wisselwachter was in dienst van Rotterdamse Tram Maatschappij (De tegenwoordig RET). De titel was een knipoog naar zijn werk. Op 1 september 1931 -Simon van der Lee was toen 65 jaar oud- werd hij daar na trouwe dienst eervol ontslagen. Eerder huwde hij op 27 mei 1891 met Johanna Maria Cornelia Pelgrim. Veel meer konden we over zijn carrière niet terug vinden. Dit zou de basis zijn van het verhaal over Simon van der Lee. Wat echter al wel snel opviel was dat de vader van Simon van der Lee ook de voornaam Simon droeg dat hij zijn eigen kind ook de naam Simon gaf.
Bij elk onderzoek proberen we te bepalen wie een persoon nu werkelijk is en in welke genealogie deze persoon past. We gingen op zoek naar de voor ouders en kinderen van Simon van der Lee. Na uitgebreid archief onderzoek bleek deze voornaam minimaal zes generaties en aan zeven personen te zijn doorgegeven. De langste reeks voornamen bij de Van der Lee's die we tot op heden hebben kunnen vaststellen. Een beknopt overzicht van de genealogie staat hier onder beschreven. Helaas is het ons niet gelukt een van de (klein) kinderen van Simon van der Lee en Wijntje Linders te vinden. We horen graag van een ieder die aanvullingen heeft in deze serie.

I Simon van der Lee werd geboren op 3-9-1702 in Zoetermeer en huwde Hilletje Langelaan (huw 25-2-1725 in Zoetermeer)
II Simon van der Lee werd geboren in Wilsveen en huwde met Jacoba (van) Blokhui(j)zen (huw. 7-6-1807 in Hillegersberg)
III Simon van der Lee werd geboren rond 1809 in Bleiswijk en huwde met Henrica Antonia Leur(s) (huw 10-2-1830 in Rotterdam) Simon huwt een tweede maal met Pieterella Hendrina de Roo (huw. 29-08-1855 in Rotterdam) Ook uit dit huwelijk werd een Simon van der Lee geboren. (Geboren op 03-06-1859 in Rotterdam).
VI Simon van der Lee geboren rond 1838 in Rotterdam en huwde met Elizabeth Wilhelmina Dijkman (huw. 23-10-1861 in Rotterdam)
V Simon van der Lee geboren op 17-8-1866 Rotterdam en huwde met Johanna Maria Cornelia Pelgrim (huw. 27-5-1891 in Rotterdam)
VI Simon van der Lee werd geboren rond 1899 in Rotterdam en huwde met Wijntje Linders (huw. 1-12-1920 Rotterdam)
VII Simon van der Lee

Update: 27/07/2005 Aanvulling van nieuwe, zevende generatie Simon van der Lee.


.

Kunst liefhebbers!

11/07/2005

.

Wie is er nu niet nieuwsgierig naar de inrichting van een huis waar rond 1660 een Van der Lee in heeft gewoond. Een schilderij van het huis is een van de mogelijkheden om een beeld van de inrichting te krijgen. Naast een schilderij van een woning is er nog een andere methode om een beeld te krijgen hoe een huis er ongeveer uit zag en wat de intresse was van de bewoner.
Aan de hand van een inventaris kun je een redelijk beeld schetsen wat de bezittingen waren die iemand had. Mara in een enkel geval vertelt het ook hoe het er ongeveer uit zag in de woning. We vinden een mooi voorbeeld van Philips Pouwels van der Lee. "Inventaris gedaen maecken ten versoecke van Jan Jeremiasz als procuratie hebbende van Jeremias Jansz in huwelijck Grietie Juriaens die een naergelaten kint is van Magdaleentge Philips van der Lee ende sulcx een kints kint van salr. Philips Pouwelsz van der Lee [...] metter doot ontruymt ende naergelaten heeft 4 November 1667"
Wat we aantreffen in de inboedel is wellicht niet zo heel bijzonder, maar we ontdekken wel dat Philips Pouwels van der Lee een kunst liefhebber was. Hij hield duidelijk van schilderijen die toch wel iets aan waarden gehad moeten hebben. Zijn huis aan de Korte Bagijnestraat in Haarlem telt maar liefst 37 schilderijen. En we weten uit de inventaris lijst ook exact welke schilderijen waar in de woning hingen. Zeven grote en vier kleine schilderijen hingen in de keuken, in het voorhuis hingen 13 schilderijen van diverse afmetingen (groot en klein). Boven in de voorkamer hingen nog eens zes schilderijen en in de achter kamer hingen 7 schilderijen.
Als we Philips Pouwels van der Lee een kunstliefhebber mogen noemen dan is dat zeker voor Tanneken van der Lee ook het geval. Haar collectie is bija drie keer zo groot. In de inventaris lijst lezen we dat er totaal 97 schilderijen in de woning van haar en haar man Jan van Geenen aanwezig waren. "Tanneken van der Lee in haren tijt weduwe van Jan van Geenen, ende tevoorens in huwelijck gehat hebbende Sr. Willem van Griecken opden ... julij des verleden jaers 1695 metter doot ontruympt [...] 22 januarij 1696" We lezen tien schilderijen in het voorhuis, 15 stuks (groot en klein) in de keuken, vier schilderijen in de gang, 21 stuks in de kamer en 20 stuks boven in de voorkamer. 14 stuks in de achterkamer en nog eens 13 schilderijen "op kourtie op de trap"


.

We zijn over!

11/07/2005

.

Na ruim 6 jaar de website - en enkele andere internet diensten - onder gebracht te hebben bij Demon Internet zijn we van Internet Service Provider verhuisd. De website draait nu volledig op een Mac OS X server en geeft ons nieuwe mogelijkheden die eerder niet mogelijk waren. Als bezoeker van de website zult u hier (later) de verbeteringen zeker van ervaren. De nieuwe Internet Service Provider is CQ hosting. Ze hebben ons de afgelopen dagen prima geholpen en de noodzakelijk support aan ons gegeven waardoor het mogelijk was om het verhuizen van de website vlekkeloos te laten verlopen. 

Naast de verhuizing van de website zijn ook de email diensten elders onder gebracht. Hier zult u als gebruiker van een <naam>@vanderlee.net geen probeleem mee ervaren. Alle email zal gewoon in uw mailbox blijven komen. Veel is door ons team uitvoerig getest. Het kan natuurlijk zijn dat er toch nog ergens iets net niet helemaal goed gaat. Als u dat aan ons zou willen melden zullen we het zo snel mogelijk oplossen.


.

Van der Lee gaat met vakantie.

11/07/2005

.

In deze tijd trekken heel wat mensen er weer op uit om van het mooie weer te genieten. De een blijft in Nederland, de ander zoekt de zon wat verder weg. We doken eens in de archieven en vonden een aantal vakanties terug van een aantal Van der Lee's in Nederland. Zo was Zeeland al in het begin van de vorige eeuw al populair.

Zo kwam Van der Lee op 16 juni aan in Domburg waar ze verbleven in het Badhotel (bovenste foto). De familie Van der Lee, in totaal 3 personen zullen niet echt genoten hebben van het Weer. Het KNMI leert ons dat het niet veel warmer werd dan 17 graden Celsius. Rond de eeuwwisseling werd Domburg druk bezocht door de Europese adel die Dokter Mezger consulteert. In het kielzog van de adel kwamen ook kunstenaars (o.a. Jan Toorop, Pieter Mondriaan) en de nouveau riche naar Domburg. Het zijn de glorie jaren van het Badhotel. De meeste gasten komen samen met hun personeel en verbleven wekenlang in het statige hotel. In 1913 ging J.A. van der Lee uit Oudewater naar Domburg waar hij op 17 juli in het dorp verbleef. Mogelijk ging hij daar op bezoek bij een familielid die in Zeeland woonde.

Op een andere plek in Nederland vinden we Van der Lee als eigenaar van een vakantiehuis bij Egmond aan Zee. Al vanaf 1948 werd er gekampeerd op het Egmondse Strand. Het huisje van Van der Lee dat de naam "Strandhapper" werd genoemd werd door Van der Lee ook verhuurt. Ongetwijfeld zullen ze er zelf ook mooie strand vakanties aan over hebben gehouden.


.

Van "Van der Lee" tot "Opstal"

22/06/2005

.

Een eeuwenoud geslacht uit het Westland neemt officieel in het eerste helft van negentiende eeuw de familienaam “Van der Lee” aan. Officieel omdat Napoleon het bevel had gegeven dat elke burger in zijn keizerrijk een familienaam moest dragen om zo een eind te maken aan de persoonsverwisselingen en bigamie. Een enkele gezin nam dit niet serieus, of men ging er vanuit dat dit na de overheersing weer teniet gedaan zou worden. Er ontstonden vreemde achternamen die we tot op de dag van vandaag nog terug vinden. Sla de telefoongids er maar eens op na. Voor de familie die toen al ruim 250 jaar de familienaam Van der Lee en in zijn oorsprong “Op de Lee” droeg lag het voor de hand deze toch al in gebruikzijnde familienaam officieel aan te nemen. In die 250 jaar werd er niet altijd even consequent gebruik gemaakt van deze familienaam, al bleef de band met de naam door de tijd heen zeer sterk. Zo werd er naast Van der Lee ook (tijdelijk) de familienaam “Ouwendijck” gebruikt en neemt een broer van Van der Lee de familienaam “Opstal” aan. Daarnaast namen andere geslachten - waar geen directe familierelatie mee vast is komen te staan – ook de naam Van der Lee aan. Soms omdat men vond dat hun vorige naam niet aanzienwaardig genoeg, zoals de eigenaar van een molen in De Lier die de naam Ert droog en later Van der Lee werd genoemd. Dit wellicht omdat de molen aan de rivier De Lee stond, of wilde men zich identificeren met een andere persoon uit het “Van der Lee” geslacht?

Er zullen veel andere namen in gebruik zijn genomen tussen 1500 en 1810. Het is ook niet altijd eenvoudig om daar achter te komen, mits het niet een andere spelling is of een verwisseling van een letter. Aan de hand van familiebanden, eigendommen en getuigen lukt het soms om een naamwisseling te ontdekken. Ons leek het interessant om een oud geslacht, het oudste voorbeeld dat wij in de Van der Lee geschiedenis kennen, verder te bestuderen. Het startpunt van het onderzoek ligt in 1600, het is die tijd dat de naam Opstal voor het eerst door een Van der Lee werd gebruikt.

Willem Maertenszn op de Lee werd rond 1560 in de Lier geboren. Ongeveer 58 jaar later werd begraven op 21 december 1618 in Naaldwijk. Willem was getrouwd met Jannetje Dirckx. Zij werd begraven op 26 mei 1609 in Naaldwijk. Willem Maertenszn op de Lee verkocht op een dag zijn woning en kocht een boerderij gelegen in Het Opstal (bij Naaldwijk). Zijn oudste zoon Arend Willemszn en zijn broer Maerten danken aan deze verhuizing hun achternaam. Zij werden, toen zij ouder werden, Arend Willemszn Opstal en Maerten Opstal genoemd, een verwijzing naar de boerderij gelegen in Het Opstal. Zij kregen beide een aantal kinderen die de achternaam Opstal bleven gebruiken. Arend Willemszn Opstal werd geboren rond 1594, waarschijnlijk in De Lier en huwde op 26 januari 1620 in Naaldwijk met Marijtie Jacobs.  Maerten Opstal werd geboren in 1595 en begraven op 12 september 1666 in Naaldwijk. De genealogie is beschikbaar als pdf document. Helaas is het ons niet gelukt een Opstal familielid te vinden. Wie aanvullingen heeft verzoeken we vriendelijk deze met ons te delen.


.

Een foutje van de gemeenteambtenaar!

19/06/2005

.

We doe al jaren onderzoek en weten ongeveer wel hoe het werkt. natuurlijk leren we regelmatig iets bij en moeten we de eerdere methodiek van werken bijstellen om een beter resultaat te krijgen. Soms maak je daar bij fouten en zit je opeens muur vast in je onderzoek. Ongeveer een jaar geleden vroegen Karin van der Lee en Koos van der Lee of we in het bezit waren van de geschiedenis van hun voorouders. Koos had zelf het idee dat hij een afstammeling is van de Van der lee's uit Ouderwater. Karin had geen flauw idee, maar was zeker niet minder nieuwsgierig.

Het onderzoek wat we voor hen deden (overigens doen we dat gratis) kwamen we niet verder dan jan van der Lee die ca 1837 is geboren en gehuwd is geweest met Gerritje Pels. Dat de voornamen niet altijd identiek geschreven werden waren we wel gewend, Maar we werden geheel verrast doro een fout die gemaakt werd door de gemeente ambtenaar in Veur. Van Gerritje pels werd Gerritje Vels gemaakt. Dit in combinatie met een schrijffout bij de naam van haar schoonmoeder maakte dat het onderzoek op niks uitliep.

We hebben de fout gelukkig kunnen vinden en hebben zo een nieuwe tak aan de nakomelingen van Maarten Willemszn (op de Lee) kunnen toevoegen. Een ander onderzoek loopt ook nog, maar ook daar zullen we zeker iets meer over vertellen zodra daar meer duidelijkheid is. Het gaat niet om een schrijffout maar om het resultaat van een onderzoek naar een Van der lee die een andere achternaam draagt.


.

Has van der Lee: Oud-secretaris van het Nijmeegs Mannenkoor

10/06/2005

.

Wie zich verdiept in de geschiedenis van het Nijmeegs Mannenkoor, zal de naam Has van der Lee regelmatig tegenkomen. Niet minder dan 32 jaar was hij secretaris, een unicum in de lange, lange koorhistorie. Het beheer over het secretariaat is een erg tijdrovende functie, vooral in een periode waarin nog geen gebruik werd gemaakt van computers. Elke vrije minuut stak Has van der Lee in het koor. Werd hem dit nooit eens te veel? "Natuurlijk waren er wel eens momenten dat je er minder zin in had, maar dat zijn altijd uitzonderingen gebleven. Al die jaren heb ik enorm veel plezier beleefd aan het bestuurswerk. Dat dat dan veel tijd kost merk je eigenlijk niet. Ik heb het altijd als hobby gezien, niet als een taak. M'n hart ligt bij het koor... en bij jou natuurlijk, Jenny!" voegt Has er snel aan toe als zijn vrouw met de koffie binnenkomt. Jenny kan er om lachen. "Toen ik ging zingen had je twee mannenkoren in Nijmegen: de Vereenigde Zangers en de Koninklijke Zangvereeniging Nijmeegs Mannenkoor. In eerste instantie was ik lid van de Vereenigde Zangers. De relatie tussen beide koren was vrij koel. Ze zagen elkaar als concurrent. Burgemeester Hustinx wilde echter per se dat Nijmegen één groot representatief stedelijk mannenkoor zou kennen. Uiteindelijk kwam het dan toch tot een fusie. De Vereenigde Zangers was veruit het grootste koor en hun bestuur wilde daarom vrolijk onder de oude naam verdergaan. De bemiddeling van burgemeester Hustinx heeft dit weten te voorkomen."

Has is bescheiden over zijn eigen rol in dit proces. In "De muze tot geleide", waarin de geschiedenis van het Nijmeegs Mannenkoor gedurende de eerste 125 jaar is opgetekend, lezen we echter dat het eerste, voorlopige bestuur werd gekozen "ten huize van Vereenigde Zanger Van der Lee"...!!
"In die beginperiode werd de contributie nog wekelijks geïnd. Elke week werd er van iedereen een kwartje verlangd. Onze huidige penningmeester is een stuk inhaliger! Tegenwoordig wordt het automatisch van je rekening afgeschreven, dus van die wekelijkse betaling ben je af. Plezieriger kunnen we het niet maken, maar makkelijker wel, zeggen ze dan..." voegt Has er lachend aan toe. "Maar er zijn natuurlijk meer dingen veranderd. In al die jaren heb ik, onvoorstelbaar eigenlijk, onder slechts twee dirigenten gezongen: Jack van de Zand en Hennie Ramaekers. De werkwijze van deze twee ligt mijlenver uit elkaar. Jack studeerde bijna alles zonder instrumentele begeleiding in; het duurde dan ook lang voordat een stuk werd beheerst. De tekst zat er daardoor wel goed in. Het tempo van Hennie ligt een stuk hoger. Je merkt ook dat jongere leden sneller zijn met het instuderen van de muziek. Nieuwe leden werden vroeger ook gekeurd door een ballotagecommissie. Als je gezicht niet beviel, kwam je er niet in. Momenteel word je uitsluitend beoordeeld op je zangkwaliteiten". Ironisch: "Dat lijkt me een verbetering." Die allereerste jaren van Has in het Nijmeegs Mannenkoor hebben nog maar weinig koorleden meegemaakt. "Dat mis ik wel een beetje. Die oude herinneringen kun je met bijna niemand delen. Gelukkig zit Piet Fest nog in het koor: die is nóg langer lid! Met hem kan ik oude herinneringen ophalen. Het aller-, allermooiste dat ik heb meegemaakt zijn de twee concerten waarbij onze beschermvrouwe Prinses Juliana aanwezig was. De eerste keer was tijdens ons jubileumconcert toen we 125 jaar bestonden, nu dus 20 jaar geleden. Na afloop maakte ze met menig koorlid een heel ontspannen praatje. Ze had het zo mooi gevonden, dat ze er vijf jaar later weer was. Ik herinner me nog heel goed hoe opgewonden ik die twee concerten was en dat gold geloof ik voor het hele koor."

Bron: http://www.nijmeegsmannenkoor.nl


.

Miss Rotterdam

14/04/2005

.

Roza van der Lee werd geboren in het laatste oorlogsjaar 1944. Op 26 april 1962 mee aan de miss verkiezingen in Rotterdam. Een jaarlijks terug keerend gebeuren voor de havenstad. Roza van der Lee, net 18 jaar oud won de miss verkiezingen in rotterdam en mocht zich een jaar lang Miss Rotterdam noemen.


.

François van der Lee in de 17e eeuw.

15/03/2005

.

Constantijn Huygens was de trouwe dienaar van drie prinsen; daarnaast was hij een groot dichter, begaafd schilder, componist, musicus en een toegewijd vader. Hij kende zijn talen en zag veel van Europa. Hij verkeerde in de hoogste bestuurlijke kringen, maar maakte tegelijkertijd ook deel uit van de culturele elite.  Constantijn Huygens had zich zeer te beklagen over zekeren François van der Lee (volgens de brieven van Constantijn Huygens), die zich op brutale wijze indrong bij de Prins en de functies van de secretaris trachtte waar te nemen. De man was klerk geweest op de secretarie van de Prins, had tijdens het verblijf van Willem II in Engeland (1641) deze als secretaris gediend en was later requestmeester geworden op een salaris van fl1500. - .  Dat Constantijn Huygens niet zo gecharmeerd was van François van der Lee werd duidelijk uit een brief die hij schreef aan prins Willem in1646. “Mijn onrechtvaardige man (François) is er, sinds Breda geen sou op vooruit gegaan van het voordeel dat hij gedacht had te verkrijgen. Maar als de meester niet in de toestand was waarin hij verkeert, zou ik anders gehandeld hebben, Wat ik niet voor mijn geweten kan verantwoorden. Laten we dat overlaten aan God, enz.”

Uit een reactie van Constantijn Huygens op een brief van de prins kan worden opgemaakt dat deze de visie van Constantijn Huygens deelde. “Uw brief van de zesde werd twee uur na mijn aankomst overhandigd,welke (de brief) hun verbittering dubbel zo groot maakte door het verhaal van uw ongenoegen. Ik had er iets over gezegd maar vrij sober, daar ik niet meende dat het dienstig was of welgevoeglijk om zoveel misbaar te maken. Men moet meer vooruit zien in de gebeurtenissen en letten op de vinger van God en niet alleen op de hand van de mens.”

Al eerder valt uit de toon van een brief van Constantijn Huygens aan A. Ploos van Amstel op te maken dat hij niet veel met François van der Lee op had. “Gisteren zij er door de Staten verschillende ambten vergeven; Van der Lee is niet geslaagd.” Helaas kennen wij niet de brieven van de prins aan Constantijn Huygens en ook niet de visie van François van der Lee zelf. Dus het bovenstaande is mogelijk wat eenzijdig.

Van François van der Lee is een lakzegel gevonden in de missiven aan de Rekenkamer der domeinen in Holland en vertoont zijn familiewapen. Een schuine balk beladen met 7 sterren en vergezeld links van een (zilvere) leeuw, die met 3 poten op de balk rust. François van der Lee wordt in 1650 vermeld als rentmeester-generaal van Kennemmerland en West Friesland te Haarlem. Hij was getrouwd met Maria Strick, die 13 April 1661 als zijn weduwe te Aerdenhout woonde.


.

De held van de dag!

09/03/2005

.

In een krantenknipsel kwamen we een helden verhaal tegen van Toontje van der Lee. Toontje was assistent van de veldwachter en samen droegen zorg voor de bewaking van een jachtterrein. "Ter bewaking van het jachtveld bevonden zich ter plaatse de gemeente-veldwachters, tevens onbezoldigd rijksveldwachter, van Nieuwkuik en Vlijmen en twee personen ter assistentie uit de gemeente Vlijmen." Rond half vier in de ochtend zagen Toontje van der Lee, ook wel de Stoker genoemd en de Veldwachter bij Helvoort aan de Zandkant een stroper. "Toen Toontje dien kerel in zijn nabijheid zag, sprong hij en bijna ter zelfder tijd de veldwachter, uit hunne schuilplaats en wilden den strooper arresteeren." De stroper, de 32 jarige arbeider Botermans bedreigde Toontje met zijn geladen eenloopsgeweer. De veldwachter zag dit gebeuren en riep "Niet schieten, Niet schieten!" Op tien passen afstand schoot Botermans Toontje neer. "Niettegenstaande de veldwachter Frans van Steensel, herhaaldelijk toeriep: schiet niet, schoot Botermans zijn schot á bou: portant hoogstens tien passen af op Toontje." Toontje viel op de grond en was gewond in aan zijn linkerschouder en in het gezicht. De veldwachter kreeg een hagelkorrel in zijn been en een kwam langs zijn wang.

Ondanks dat Toontje zwaar verwond was stond hij op Hij ging de stroper achteraan en wist hem te grijpen om hem vervolgens aan de veldwachter over te leveren. Het geweer van de stroper werd samen met de munitie (hagel no 4) in beslag genomen. Geboeid werd hij overgebracht naar de gemeentebewaarplaats in Nieuwekuik. "De kon. marechaussee per telefoon gewaarschuwd en weldra ter plaatse, stelde een onderzoek in, maakte processverbaal op na verhoor van de delinquente en politiedienaren." De marechaussee nam Botermans vervolgens mee naar Heusden om hem de volgende dag naar Den Bosch te brengen. In de middag werd Toontje Van der Lee in Drunen onderzocht door arts Dr Van Seters. Die gaf de volgende verklaarde: "Dat hij door het oog van eene naald was gekropen doch dat zijn toestand vooralsnog niet levensgevaarlijk was".


.

De ijsfabriek van Dirk Pieter van der Lee

01/03/2005

.

In de middeleeuwen werd het haringkaken uitgevonden. Een enorme vooruitgang omdat door het verwijderen van de ingewanden de gevangen vis minder aan bederf onderhevig was. Pekelen van de pas gevangen en schoon gemaakte vis leverde nog een extra verbetering op. Ook roken werd toegepast waarbij dan de bekende bokking ontstond. Koelen met ijs was echter een veel beter middel, maar dan moet je wel over ijs kunnen beschikken. In de tweede helft van de negentiende eeuw lukte het steeds beter om langs chemische weg ijs in grote blokken in de fabriek te maken. De vissersschepen namen dan ijs mee om de schoongemaakte gevangen vis te koelen. Dit maakte het mogelijk om langer op zee te blijven waardoor minder transport tijd nodig was en er dus meer kon worden verdiend. Een van die fabrieken in Noord Holland in de omgeving van het inmiddels gegraven Noordzee kanaal was de ijsfabriek van Dirk Pieter van der Lee in Zaandam.

Dirk Pieter werd geboren in Koudekerke (ZH) op 29 juni 1878. Op 79 jarige leeftijd overleed hij in IJmuiden op 18 mei 1957. In 1919 begon hij een ijsfabriek in Zaandam, bij de KvK werd hij 2 jaar later als eigenaar ingeschreven op 5 augustus 1921. Het bedrijf was gevestigd aan de Nieuwe Zeehaven nr 1 in Zaandam. Deze fabriek (op de foto links) stond aan Het Blauwer Zand in de buurt van het toenmalige woonwagenkamp (op de foto rechts). Op deze plaats is later een doorvaart gegraven en er zijn weer later fabrieken van Bruynzeel gebouwd. Hij woonde met zijn vrouw Alida Jacoba Maas en hun kinderen aan de Zuiddijk in Zaandam. In januari 1936 verhuisden zij naar Oud Saenden nr 1 in Zaandam. Zijn ijshandel werd in 1937 uitgebreid met handel in kolen. Toen werd de fabrieksnaam Zaanlandsche ijsfabriek en kolenhandel. In september 18953 werd het bedrijf opgeheven. De reden van de opheffing is niet bekend.

Dirk Pieter was een zoon van:
Nicolaas Gerardus (1878-1957) zn van Klaas (1811-1875) zn van Klaas (1759-1811) zn van Ary (1732-1779) zn van Dirk Simon (1677-1741) zn van Simon Dirkzn (1635-1687) zn van Dirk Wllemszn (1603-ca 1636) zn van Willem Maartenszn (ca 1560-1618) zn van Maarten Willemszn (1543-voor 1613)


.

Simple Fons

01/03/2005

.

Dirk van der Lee begon in 1974 een platenzaak aan de Grote Spuistraat in Dordrecht met de naam Simpele Fons. Zo heette de dorpsgek uit de toen veel bekeken TV-serie Merijntje Gijssen. Dirk wilde afwijken van de gewone platenzaken, zijn assortiment bestond uit niet-alledaagse muziekstijlen. De zaak maakte naam bij liefhebbers van alternatieve muziek, omdat zij er platen vonden die bij de gewone platenboer niet te koop waren. Daarnaast kon Dirk de platen sneller en goedkoper aanbieden omdat hij in Amerika zijn adresjes had. Na 22 jaar hard werken moest Dirk in 1996 om gezondheidsredenen stoppen met Simpele Fons.

Bron: http://www.wijkkranten.dordt.nl/poorter/data/0201/home.htm



.

Twee broers maken Bier en Wijn

13/02/2005

.

Eerder schreven we in de LeeKrant over Oostenrijkse wijn die door Reinier van der Lee in Nederland geïntroduceerd werd. Nu hebben we daar uitvoerig bij stilgestaan. Tijd voor een een wijn die in Nederland gemaakt is, met Nederlandse druiven door een echte Van der Lee. "Het idee om een wijngaard op te zetten, ontstond op 21 oktober 1993. Gedurende de wintermaanden van 1993/1994 werden de noodzakelijke voorbereidingen getroffen." vertelt Jos van der Lee trots. "De eerste druivenrassen die we hadden waren Regent, Kerner en Seyval Blanc. De eerste fles wijn werd 3 jaar later verkocht op 13 mei 1999. In 2003 lag de jaarproductie tussen de 8.000 en 10.000 flessen per hectare." Jos werkt samen met Simon de Vries en Klaas de Boer.

Het maken van drank zit in het DNA profiel van deze familie. De broer van Jos maakt bier in zijn eigen brouwerij "De Lepelaer". De initiatiefnemers achter deze brouwerij, Sjaak van der Lee en zijn achterneef Nico Ruyter, brouwen sinds 2003 met natuurlijke produkten uit de Beemster. Zo wordt er tarwe uit de Beemster gebruikt en aromahop en bitterhop uit de volkstuin van Sjaak van der Lee. Het is de bedoeling om uiteindelijk hop te gaan verbouwen op de Beemsterwijngaard. "Ik heb het vak echt geleerd bij de brouwverenigingen 't Wort Wat in Hoofddorp en De Roerstok in Tilburg". Sjaak volgde met succes een cursus bierkeurmeester bij het bierkeurmeestersgilde. In mei 2002 werden de eerste gebrouwen bieren verkocht in een restaurant in de Beemster. Al snel werden de bieren verkocht bij een vijftiental verkooppunten in de omgeving waaronder horeca, slijterijen, winkels en in de Beemster Wijngaard Winkel van Jos van der Lee. De brouwerij maakt verschillende bieren, het assortiment bevat o.a. een Beemster Tripel (8,5%), Beemster Blond Werelderfgoed bier (6,5%) en de Beemster Blond (6%) In 2003 won de Beemster Blond de tweede prijs bij de Open Nederlandse Kampioenschappen.


.

Boerderij volledig uitgebrand

09/02/2005

.

Op het terrein van Van der Lee heeft zondagavond 31 maart 2002 een flinke brand gewoed. De uitslaande brand ontstond in een schuur. Deze schuur maakt deel uit van een boerderij, en werd gebruikt als opslagplaats voor het ernaast staande fileerbedrijf van Van der Lee. De brand werd ontdekt door Teun van der Lee. Samen met zijn broer Willem van der Lee probeerde hij de brand te blussen, maar dit lukte niet. Teun heeft ter nauwe nood kunnen ontsnappen aan de vuurzee. Hij was in het begin stadia de schuur binnen gegaan en wilde een heftruck maar buiten rijden. Hierbij werdt hij ingesloten door omvallende dozen. Door een geluk wist hij nog een zij deur te bereiken. Alle in de woning aanwezige personen konden uiteindelijk ongedeerd de woning verlaten.

De brandweer heeft de brand geblust en de woning nat gehouden. Bij metingen van de rookgassen werden geen voor de gezondheid gevaarlijke stoffen waargenomen. De brandweer heeft er de hele nacht werk aan gehad om de oude schuur te blussen. De omvang van de schade is niet bekend. Volgens de Technische Recherche is brandstichting de oorzaak van de brand, die op 31 maart de boerderij van Van der Lee aan het Schulpengat verwoestte. Het onderzoeksbureau Mulder is in opdracht van de verzekeraar van Van der Lee op zoek naar de persoon die verantwoordelijk is voor de brand.

Volgens politiewoordvoerder Evert Onink heeft de Technische Recherce geen aanwijsbare oorzaak kunnen vinden waardoor de brand is ontstaan. "Op de plaats waar de brand begon, is geen kortsluiting of chemische reactie geweest of iets anders dat de brand veroorzaakt kan hebben. Daarom gaat de Technische Recherche ervan uit dat er vuur in de schuur gebracht is", legt Onink uit. "Dat wil niet zeggen dat er per se van opzet sprake is. Denk maar aan iemand die een nog brandende sigarettenpeuk achteloos ergens neergooit, waardoor brand kan ontstaan. Maar met de mogelijkheid dat het vuur bewust door iemand aangestoken is, wordt net zo goed rekening gehouden." De boerderij is in middels geheel weer op gebouwd en wordt weer bewoond door Willem van der Lee.

Bron: http://www.opurk.nl


.

Viert Van der Lee ook carnaval?

02/05/2005

.

Rond deze tijd van het jaar is een deel van Nederland zich aan het warm lopen voor het feest. Daaronder ook een aantal Van der Lee's uit het zuiden van het land maken zich klaar voor Carnaval. Maar ook net boven de rivier weten ze wel wat Carnaval is.

Carnaval begint drie dagen voor Aswoensdag, maar soms eerder. Aan het begin van de 20ste eeuw begon carnaval zelfs op Koppermaandag (de maandag na Driekoningen). Op de elfde van de elfde om elf minuten over elf geven carnavalsverenigingen het startschot voor de voorbereidingen van het carnaval. De burgemeester draagt de sleutel van de stad symbolisch over aan de Raad van Elf. Zo gaf de burgemeester van Dordrecht J. van der Lee in 1967 de sleutel van de stad aan Prins Krabbejanus I.

Prins Carnaval wordt door een commissie van 'wijze mannen' voor een jaar gekozen tot boegbeeld van de vereniging. Bij activiteiten wordt hij vergezeld door een dame. De stad is tijdens carnaval terrein van de carnavalsvierders en neemt daarom symbolisch een andere naam aan. Vlardingen neemt bijvoorbeeld de naam "Leutloggers" aan. Een stad waar Sjaak van der Lee, Henk van der Lee een Aat van der Lee, lid en actief in de Vlaardingse carnavalsvereniging "De Leutloggers" zijn. Voor een interview zullen we ze vandaag maar niet bellen.

Foto boven: rechts J. van der Lee, burgemeester van Dordrecht
Foto midden: links Aat van der Lee, rechts Henk van der Lee
Foto onder: Sjaak van der Lee


.

Willemijntje van der Lee

30/01/2005

.

Ook dit jaar willen we aandacht besteden aan wetenswaardigheden uit het verleden van de familie(s) van der Lee. Dit keer over een vrouwelijk familielid, namelijk Willemijntje van der Lee. Zij werd als dochter van Dirck van der Lee omstreeks 1635 geboren. Haar vader moet een vermogend man zijn geweest. Op 11 oktober 1658 trad zij in het huwelijk met Mees Meeszn Hoogwerff in de gemeente ’s-Gravenzande. Mees was toen 23 jaar oud. Uit dit huwelijk werden voor zover bekend 5 kinderen geboren: Barber in Rotterdam, Neeltje, Adriaantje en Simon in De Lier en Dirk. Over de eerste huwelijksjaren is niet veel bekend. Omstreeks het jaar 1678 begon het leven van het echtpaar zich af te spelen in (de omgeving van) Delfshaven. Mees Meeszn Hoogwerf was op veel terreinen actief, soms met veel en ook wel met minder succes. Dat Willemijntje (zelf) geld had blijkt wel uit het gegeven dat zij meerdere malen borg stond voor haar echtgenoot toen hij de pachten en imposten (belasting op verbruiksgoederen) huurde.

Uit een verklaring die Mees Meeszn aflegt in 1680 kan de conclusie worden getrokken dat hij op enigerlei wijze betrokken was bij de voorgenomen bouw van de Heertjesmolen in het Westeinde van ’s-Gravenhage. In zijn aanwezigheid had Cornelis Hoogwerff, timmerman uit Delft een afspraak gemaakt over de levering van hout en arbeid voor de bouw van deze molen. Kennelijk werd de afspraak niet naar behoren nagekomen. In ditzelfde jaar maken Willemijntje en Mees Meeszn een testament op ten gunste van de langst levende. In 1681 koop Mees Meeszn de korenmolen met huis, schuur en andere toebehoren in Delfshaven voor een bedrag van 5500,- gulden. Deze molen stond op de plaats van de huidige molen op de kop van de dam tussen de oude – en de nieuwe haven. Kort daarna, in 1683 legt Mees Meeszn op verzoek van de hoofdofficier te Delft een verklaring af over een voorval waarbij o.a. zijn zoon Dirk Meesse was betrokken. Op de avond van 29 maart 1683 werd om 7.00 uur ’s-avonds de wagen waarin zijn zoon Dirk met anderen reed op de weg van Schiedam naar Delfshaven ingehaald door een wagen waarop Jan Anderman met zijn confraters zich bevonden. Dit alles liep uit op een ongeval en een vechtpartij van zodanige aard dat de hoofdofficier in Delft zich ermee moest bemoeien. Willemijntje zal er zeker niet blij mee zijn geweest. Mees Meeszn had zo hier en daar schulden, bijvoorbeeld aan Pieter Gillisz van der Meer uit Schoonderloo, maar ook anderen waren hem geld schuldig. Ook in die tijd waren er wel zaken die het daglicht niet konden verdragen. Zo werd bij het afwegen van een zak tarrwe gefraudeerd. Mees Meeszn legt hierover een verklaring af te laste van de fraudeur. Mees Meeszn had ook een huis en erf aan de oostzijde van de Schielantsen Hogendijck tegenover de grote Middelstraat. In 1685 verkocht hij deze woning aan Nicolaes Lesuer voor 800 gulden evenals een erf tuin en loods onder Schoonderloo voor 300 gulden. Hier was echter iets niet pluis want na verloop van enige tijd bleek dat op dit huis en de tuin een beslag was gelegd door de Staten van Holland, reden waarom Lasuer niet betaalde. Onder de voorwaarde dat het beslag zou worden opgeheven heeft hij toch betaald. Anders geld terug. Hierbij werden opmerkelijk genoeg de predikant in De Lier Johannes van der Sluijs en zijn vrouw als borg gemeld. Hiermee is echter de zaak niet klaar want eind 1687 eist Nicolaes Lesuer dat binnen 3 x 24 uur de betaalde sommen van 800 en 300 gulden worden terugbetaald, waarop Mees Meeszn verklaart morgen naar hem toe te gaan. Intussen kocht Mees Meeszn een huis en erf aan de oostzijde van de Nieuwe haven voor 600 gulden, die hij vermoedelijk geleend heeft van Nicolaes Swanhil. Terugbetaling zal geschieden op voorwaarde dat dit twee maanden tevoren wordt bekend gemaakt. Ook hier is de predikant uit De Lier borg evenals o.a. een familielid Leendert Claeszn Rodenburgh. Een broer van Willemijntje, Symon Dircksz van der Lee was nl. getrouwd met Maertge Claesdr Rodenburgh. Leendert was haar broer. Gezien de hoeveelheid transacties zou een makelaar in die tijd goede zaken hebben kunnen doen met Mees Meeszn. In 1687 verkoopt hij een tuin en tuinhuisje onder Schoonderloo aan Aelbregt Coel. Aan het eind van 1687 koop mees Meeszn van Van Kimmenaer een loods aan de oostzijde van de Oude Haven in Delfshaven, belast met een rente van de stad Delft en de kerk van Delft voor 877 gulden. In 1692 verkoopt Mees Meeszn de helft van een windmolen en rosmolen aan de Ketelpoort voor een bedrag van 2600 gulden.

Mees Meeszn stelt zich in 1696 borg voor de levering van tarwe en rogge. En hij belooft het bedrag te betalen op 1 mei 1696. Mees Meeszn komt niet lang daarna te overlijden. In jan 1698 veilt en verkoopt Willemijntje een huis en erf met achterschuur aan de oostzijde van de Oude Haven voor 610 gulden. In 1706 verklaart Willemijntje op verzoek van haar dochter Adriaentje dat de echtgenoot van haar dochter dat hij goederen voor een koopman heeft vervoerd en dat deze de vracht niet ineens wilde betalen, maar af en toe een deel. Willemijntje en de anderen verklaren dat de echtgenoot een ducaton van de koopman had gekregen, waarop zijn moeder zei dat hij het geld aan haar had gegeven. Verder verklaren zij dat de echtgenoot van Adriaentje liegt om het geld en haar heeft mishandeld en bedreigd. Op 21 april 1712 is Willemijntje in het huis van haar dochter Adriaentje in Schoonderloo overleden. Op basis van haar testament d.d. 3 november 1707 wordt de boedel beschreven en verdeeld.


.

Een attractiepark in de bossen van Doorn?

27/01/2005

.

De naam Kaapse Bossen is waarschijnlijk afkomstig van een van de vroegere eigenaren, de familie Swellengrebel. De Swellengrebeltjes kwamen uit Zuid-Afrika, de Kaapkolonie. In brieven die ze in 1751 en 1752 schreven aan hun familie in Afrika, vergeleken ze het bos met het Clasenbosch, een bezit van hun tantes in de Kaapkolonie.

De familie Cornelis Gijsbert Van der Lee (25-11-1815 / 27-11-1898), die de bossen sinds 1850 in bezit had, heeft in het bos diverse attracties laten bouwen. Vanaf de uitkijktoren moet het uitzicht over de Utrechtse Heuvelrug prachtig zijn. De oorspronkelijke uitkijktoren - van ijzer - werd hier neergezet door de Cornelis Gijsbert Van der Lee, die de bossen uitbaatte als recreatiegebied. De nieuwe houten toren is, getuige het informatiebord, geheel opgetrokken uit hout uit de Kaapse Bossen. Elders in het bos staat een zwerfsteen op een betonnen sokkel. In de sokkel staat, nauwelijks leesbaar, "De Doornsche Kei". Nog een relikwie uit de tijd van de familie Van der Lee.

Wie in de tijd van Van der Lee in het bos wilde wandelen, moest entree betalen. Maar daar kreeg je wel wat voor terug. Van der Lee had een aantal attracties in het bos aangebracht: De kei en verderop een uitzichttoren en een theehuis. Het zeshoekige Helenaheuvel is in 1931 gebouwd door de toenmalige eigenaar van de Kaapse Bossen, Van der Lee. Hij noemde het naar Helena Swellengrebel, een dochter van een eerdere eigenaar van het bos.

Cornelis Gijsbert van der Lee huwde op 24 jarige leeftijd op 17 november 1839 te Alblasserdam met Mergje Smit, 24 jaar oud, geboren op in 1815 te Oudewater, overleden op in 1900 te Alblasserdam op 85jarige leeftijd. Cornelis Gijsbert kreeg 5 kinderen. Zijn vader Adrianus van der Lee werd geboren op 2 maart 1787 in Oudewater en overleed op 19 april 1856 in Oudewater. Een portret van Cornelis Gijsbert en zijn vader Adrianus van der Lee is opgenomen in het Online Van der Lee fotoarchief.

De schrijver Simon Vestdijk schreef het boek "De zwarte ruiter". Het verhaal speelt zich af in de Kaapse Bossen in Doorn. Een korte passage uit het boek illustreert het bijzondere karakter van het bos: "...Vlak bij de drie beuken, niet meer overstreept door het glijdende hek der dennen, nam de beweging vorm aan. Het was een zwart paard met een donker geklede ruiter, dat achter de beuken, die van onderen reeds door schaduwen werden aangetast, naar beneden reed, van mij af, langzaam voortstappend. Nog enkele passen voorwaarts, zodat mijn schaduw over de middelste beuk viel, - en ik onderscheidde de ruiter in de holle weg, hol in de schemering, waartegen nog slechts het allerdiepste zwart afsteken kon..."


.

Nederlands kampioen tafeltennis

19/01/2005

.

Nathan van der Lee uit Haren is het aanstormend tafeltennis tallent in Nederland. Hij speelt ongeveer 5 jaar tafeltennis. Hij is nu 13 jaar oud en speelt o.a. met de meervoudig Nederlands tafeltennis kampioen Danny Heister. Recent werd hij genomineerd voor de Wim Mensen Aanmoedigingsprijs als Talent van het Jaar. Nathan werd onlangs Nederlands tafeltenniskampioen in de pupillen A - klasse bij de jeugd.

Nathan begon met tafeltennissen nadat hij een keer was gaan kijken naar zijn broer Tobias van der Lee, die lid was van GTTC Groningen. Nathan speelde een partijtje mee en was meteen verkocht. Hij voetbalde toen ook nog. Het kwam er uiteindelijk op neer dat Nathan vanaf dat moment elke dag aan het sporten was. Dat hield hij een half jaar vol. "Toen heb ik gekozen voor tafeltennis", vertelt Nathan. "Ik vond het leuker om mee te doen. En het reizen is helemaal leuk." Nathan plukt wat aan een batje. Het hoort bij tafeltennis. Want het materiaal is erg belangrijk volgens Nathan. "Ik haal altijd eerst het rubber van het batje. Dan doe ik er lijm op. Hoe meer lijm er op het batje zit hoe sneller ik de ballen sla. Dan laat ik het drogen en plak het rubber er weer op. Het rubber wordt daardoor sneller en zo krijgen de ballen meer spin."

Nathan werd onlangs Nederlands tafeltenniskampioen in de pupillen A- klasse bij de jeugd. Hij won de titel in Helmond zowel in het enkel-als in het dubbelspel. Nathan is de eerste noorderling die de Nederlandse kampioenschappen in een enkelspel wint.


.

Een Van der Lee wapen op een wijnfles?

14/01/2005

.

Er is wijn en er is wijn. Het moet wel een bijzondere wijn zijn, wil het de primeur krijgen in de LeeKrant van 2005. Het is echter niet de kwaliteit van de wijn -die hebben we nog niet kunnen proeven- maar het etiket dat de aandacht trok. Op het etiket staat een Van der Lee wapen. Het wapen is ca 200 jaar oud. Het werd gebruikt door Antonius Maria van der Lee, eigenaar van een sigarenfabriek in Waalwijk. De tekst "numquam sine flore" betekent "nooit zonder bloemen". Mogelijk refereert deze tekst aan de tabaksplant. De oorsprong van het wapen is terug te vinden in het huwelijk van Reinier van der Lee (geboren 1761 te Waalwijk) en Maria Elisabeth van Heijst. Mogelijk is het wapen deels afkomstig uit de Van Heijst tak. Aangezien dit (nog) niet helemaal zeker is, is dit wapen nog niet opgenomen in het overzicht van de Van der Lee-wapens.

Deze week stond Reinier van der Lee, directeur/eigenaar van Wine Marketeers, ter introductie van deze wijn op de Wine Professional beurs in Amsterdam. Hij kreeg veel positieve reacties op de wijnfles, en vooral ook op de smaak van de wijn. "Bij de ontwikkeling van het wijnlabel "Domäne Hügelland" is naast de wijnkwaliteit veel aandacht besteed aan de vormgeving", vertelt hij. "Vormgeving is vreemd genoeg een onderbelicht aspect bij de beoordeling van wijnen, terwijl consumenten, waar ook ter wereld, zich vooral laten leiden door het uiterlijk van de fles bij de eerste aankoop. Consumenten in China oriënteren zich bijvoorbeeld bij buitenlandse wijn bijna altijd op het grafische deel van het etiket, al was het alleen maar omdat ons letterschrift voor hen onbegrijpelijk is. Maar ook in een kritische markt als Nederland wordt een mooie wijn met een doordachte vormgeving zeer gewaardeerd".


 Het archief van de 'Leekrant'